حمله اقلیت

در حمله اقلیت، دو پیاده ممکن است علیه سه پیاده حریف یا گروهی کوچک‌تر علیه گروه بزرگ‌تر در همان جناح پیشروی کنند. هدف معمول بردن با تعداد یا حمله به شاه نیست، بلکه واداشتن تعویض‌هایی است که پیاده منفرد، پیاده عقب‌مانده یا هدفی دشوار برای دفاع باقی بگذارد. پیشروی می‌تواند ستونی عمودی نیز برای مهره‌ها باز کند.

الگوی رایج، پیشروی پیاده جلو تا تماس با اکثریت دشمن است. اگر حریف بگیرد، پس‌گرفتن ممکن است خطی باز کند؛ اگر تعویض را بپذیرد، یکی از پیاده‌هایش شاید به هدفی ثابت تبدیل شود. آرایش نهایی پیاده‌ها باید پس از تعویض‌ها ارزیابی شود، نه ظاهر تهاجمی پیشروی.

اقلیت خطوط را تغییر می‌دهد

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

b5

cxb5

axb5

اقلیت سفید در a4 و b4 با اکثریت سیاه در a7، b7 و c6 روبه‌رو است.

پیش از تماس

سفید در جناح وزیر دو پیاده a4 و b4 در برابر سه پیاده سیاه a7، b7 و c6 دارد. رخ‌های a1 و c1 می‌توانند از ستون‌هایی استفاده کنند که تعویض‌ها بعداً باز می‌کنند.

1. اقلیت سفید در a4 و b4 با اکثریت سیاه در a7، b7 و c6 روبه‌رو است.

شرایط معنادارشدن طرح

• آرایش نهایی پیاده‌ها هدفی ضعیف‌تر از پیاده‌های پیشرفته مهاجم می‌سازد.
• حریف حمله سریع‌تری علیه شاه یا مرکز نمی‌گیرد.
• مهره‌ها، به‌ویژه رخ‌ها، می‌توانند از خطوط بازشونده استفاده کنند.
• پیشروی پیاده‌های مهاجم را به جزیره‌های پیاده بیش از حد تقسیم نمی‌کند.

طرح می‌تواند کند باشد. مدافع شاید با پیشروی بازکننده خط زودتر ضربه بزند، پیاده در شرف ضعف را حرکت دهد، پیشروی را محاصره کند یا در جناح دیگر تهدید فعال بسازد. پس حمله اقلیت نسخه خودکار گشایش نیست، بلکه تغییری در آرایش پیاده‌هاست که باید با فعالیت هر دو طرف سنجیده شود.