دفاع هندی قدیم

دفاع هندی قدیم زمانی آغاز می‌شود که سیاه اسب کنار شاه را گسترش می‌دهد و در برابر مرکز سفید مبتنی بر پیاده وزیر و پیاده c، پیاده d را به d6 می‌راند. ایده معمول سیاه، آماده کردن پیشروی پیاده e به e5 برای به چالش کشیدن آن مرکز است. سیاه به جای قرار دادن فوری پیاده‌ای در d5، صبر می‌کند و موقعیتی فشرده می‌سازد.

یکی از نشانه‌های مفید برای تشخیص این دفاع، مسیر گسترش فیل جناح شاه است. در دفاع هندی قدیم معمولاً به e7 می‌رود. در مقابل، سیاه در دفاع هندی شاه معمولاً فیانکتو می‌کند: پیاده g حرکت می‌کند و فیل در قطر بلند به g7 می‌رود. این تفاوت، خط اثر فیل و شیوه حمله سیاه به مرکز سفید را تغییر می‌دهد.

دفاع هندی قدیم ...e5 را بدون فیانکتو آماده می‌کند

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

d4

Nf6

c4

d6

Nc3

Nbd7

e4

e5

Nf3

Be7

Be2

O-O

سفید می‌تواند مرکز گسترده‌ای را اشغال کند

دفاع هندی قدیم به سفید اجازه می‌دهد فضا بگیرد و سیاه پاسخی فشرده آماده کند.

سفید معمولاً از زمان موجود برای گرفتن فضای مرکزی استفاده می‌کند. سیاه می‌کوشد گسترش را کامل کند، حرکت قلعه رفتن را انجام دهد، یعنی همان حرکت ویژه شاه و رخ برای ایمن کردن شاه، و زمان مناسب پیشروی پیاده e به e5 یا در برخی ساختارها پیشروی پیاده c به c5 را برگزیند. چون فیل در e7 ممکن است در آغاز دامنه اثر کمتری از فیل g7 داشته باشد، سیاه به جای اتکا به فشار خودکار در قطر بلند، بر بازی هماهنگ مهره‌ها تکیه می‌کند.