گامبی وزیر ردشده، واریانت وین

در رایج‌ترین معنای امروزی، واریانت وین پس از گسترش سه اسب، دو اسب سفید و یک اسب سیاه، و گرفتن پیاده c4 با پیاده d5 سیاه پدید می‌آید. در نمادگذاری جبری، N به معنای اسب و x نشانه گرفتن است. این خط 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Nc3 Nf6 4.Nf3 dxc4 نوشته می‌شود. این گرفتن تنش مرکزی را حل می‌کند، یعنی وضعیتی که پیاده‌های c4 و d5 بدون تعویض به یکدیگر حمله می‌کردند. این بدان معنا نیست که سیاه می‌تواند بدون خطر پیاده را نگه دارد. سفید باید میان بازپس‌گیری آرام آن و استفاده از زمان برای اشغال مرکز انتخاب کند.

پاسخ جاه‌طلبانه e4 است. سفید دو پیاده را کنار هم در مرکز قرار می‌دهد و فضا می‌گیرد، اما آن مرکز نیز به هدف تبدیل می‌شود. سیاه اغلب با ...Bb4 پاسخ می‌دهد و اسب c3 را در برابر شاه آچمز می‌کند، یا ...c5 بازی می‌کند که پیشروی پیاده‌ای برای حمله به d4 است. e3 آرام‌تر است، راه فیل f1 را باز می‌کند و بازپس‌گیری c4 را بدون ایجاد ضعف‌های زیاد آماده می‌سازد.

گامبی وزیر ردشده، واریانت وین: خط مرجع

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

d4

d5

c4

e6

Nc3

Nf6

Nf3

dxc4

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های نمادگذاری ثبت‌شده در مقاله را بدون افزودن ادامه بازپخش می‌کند.

تعادل پوزیسیون

سفید فعالیت و کنترل مرکزی به دست می‌آورد. سیاه هدف‌های عینی و فرصت‌هایی برای واداشتن مرکز به پیشروی یا تعویض می‌گیرد. اگر سفید به‌طور خودکار برای بازپس‌گیری c4 تلاش کند، حرکت‌هایی مانند ...b5 یا ...Bb4 می‌توانند تمپو بگیرند. اگر سیاه بیش از حد به پیاده بچسبد، گسترش عقب می‌ماند و شاه ممکن است در مرکز بماند.

این وین با برخی پوزیسیون‌های راگوزین پیوند نزدیکی دارد و می‌تواند از ترتیب‌های حرکتی مختلف حاصل شود. همچنین مبارزه بر سر e4 را با دفاع چیگورین نیمه‌اسلاو مشترک دارد، هرچند ساختار آغازین و جای مهره‌ها متفاوت است.