دفاع هندی وزیر، واریانت پتروسیان

واریانت پتروسیان با پیشروی پیاده a2 سفید به a3 آغاز می‌شود. در نمادگذاری جبری، حرکت پیاده فقط با خانه مقصد نوشته می‌شود، بنابراین 4.a3 یعنی سفید در حرکت چهارم a3 بازی می‌کند. پیاده b4 را کنترل می‌کند و نمی‌گذارد فیل سیاه به آنجا برود و اسب آینده در c3 را آچمز کند. این حرکت پیشگیرانه است: تهدیدی فوری ایجاد نمی‌کند، بلکه پیش از اجرای طرح سفید یکی از گزینه‌های مفید حریف را حذف می‌کند.

ادامه منطقی Nc3 است که اغلب e4 در پی آن می‌آید. سفید می‌کوشد مرکزی متحرک بسازد، یعنی گروهی از پیاده‌های مرکزی که هنوز می‌توانند پیشروی کنند و فضا بگیرند. مزیت a3 این است که اسب c3 آزاد می‌ماند. هزینه آن یک تمپو است: سفید پیاده کناری را حرکت داده، در حالی که سیاه می‌تواند با ...Bb7 یا ...Ba6 گسترش یابد و با ...d5 یا ...c5 مرکز را به چالش بکشد.

دفاع هندی وزیر، واریانت پتروسیان: خط معیار

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

d4

Nf6

c4

e6

Nf3

b6

a3

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند و هیچ ادامه‌ای نمی‌افزاید.

پاسخ سیاه

• ...Bb7 فشار بر e4 را افزایش می‌دهد و سفید را وادار می‌کند پیشروی مرکزی را با دقت آماده کند.
• ...Ba6 به c4 حمله می‌کند و ممکن است وزیر یا یک پیاده سفید را به دفاع از آن بکشاند.
• ...d5 یا ...c5 پیش از آنکه سفید سازمان‌دهی مرکز را کامل کند، آن را به چالش می‌کشد.

حرکت a3 فقط زمانی ارزش دارد که سفید از آزادی ایجادشده استفاده کند. اگر Nc3 و e4 بی‌پایان به تأخیر بیفتند، تمپوی صرف‌شده ممکن است توجیهی نداشته باشد. در مقایسه با واریانت کاسپاروف، پتروسیان گسترش کمی آهسته‌تر را می‌پذیرد تا از همان ابتدا ...Bb4 را حذف کند.