روی لوپز، دفاع اشتاینیتس

روی لوپز پس از پیشروی پیاده‌های شاه شکل می‌گیرد، هنگامی که سفید اسب را به f3 توسعه می‌دهد و فیل را به b5 می‌برد تا بر اسب سیاه در c6 فشار وارد کند. دفاع اشتاینیتس زمانی شناخته می‌شود که سیاه در حرکت سوم، پیاده d7 را به d6 پیش می‌راند که 3...d6 نوشته می‌شود. پیاده d6 از پیاده e5 سیاه حمایت می‌کند. ایده اصلی محکم کردن مرکز پیش از تکمیل توسعه است. توسعه یعنی اسب‌ها و فیل‌ها را از خانه‌های آغازین به خانه‌های مفید بردن. بهای آن فضای کمتر است، یعنی خانه‌های راحت کمتری برای مانور، و در نتیجه ممکن است فعال شدن مهره‌های سیاه زمان بیشتری ببرد.

سفید معمولاً با پیشروی پیاده d2 به d4، که 4.d4 نوشته می‌شود، این آرایش را می‌آزماید و مرکز را به چالش می‌کشد. سیاه می‌تواند فیل c8 را به d7 توسعه دهد تا اگر فیل سفید اسب c6 را گرفت، با همان فیل پس بگیرد و ساختار پیاده‌ها تغییر نکند. سیاه همچنین معمولاً اسب g8 را به f6 و فیل f8 را به e7 می‌برد و سپس با قلعه رفتن، حرکت هم‌زمان شاه و رخ که معمولاً امنیت شاه را بیشتر می‌کند، شاه را ایمن می‌سازد. تعویض پیاده e5 با پیاده d4 اغلب فشار مرکزی سفید را کاهش می‌دهد. انتظار بیش از حد می‌تواند مهره‌های سیاه را پشت پیاده‌های خودشان فشرده نگه دارد.

روی لوپز، دفاع اشتاینیتس: خط معیار

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

e5

Nf3

Nc6

Bb5

d6

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های نمادگذاریِ درج‌شده در مقاله را بازپخش می‌کند و هیچ ادامه‌ای نمی‌افزاید.

این همان اشتاینیتس قدیمی است که با حرکت فوری 3...d6 تعریف می‌شود. در دفاع مدرن اشتاینیتس، سیاه ابتدا پیاده a را به a6 می‌راند و فیل را وادار به عقب‌نشینی می‌کند، سپس ...d6 بازی می‌کند و معمولاً آزادی بیشتری به دست می‌آورد. دفاع مورفی نیز با ...a6 آغاز می‌شود، اما می‌تواند به سیستم‌های بسیار متفاوتی برسد.