دفاع اسلاو، واریانت چک

واریانت چک زمانی آغاز می‌شود که پیاده d5 سیاه پیاده c4 سفید را بگیرد و سفید با پیشروی پیاده a2 به a4 پاسخ دهد. در نمادگذاری جبری، x نشانه گرفتن و B به معنای فیل است، بنابراین dxc4 و Bf5 دو عمل اصلی خط را توصیف می‌کنند. a4 حرکت b5 را مهار می‌کند، طبیعی‌ترین راه سیاه برای پشتیبانی از پیاده گرفته‌شده، و بازپس‌گیری را آسان‌تر می‌سازد. سپس سیاه پیش از بستن آن قطر با e6، فیل c8 را بیرون از زنجیره پیاده‌ای به f5 گسترش می‌دهد.

این ترتیب یکی از مزیت‌های اصلی دفاع اسلاو را نشان می‌دهد. پیاده e سیاه در حرکت‌های آغازین روی e7 می‌ماند، بنابراین فیل آزادانه گسترش می‌یابد. پس از ...Bf5، سیاه معمولاً ...e6، ...Bb4، ...Nbd7 بازی می‌کند و قلعه می‌رود. سفید می‌تواند گسترش آرام با e3 و Bxc4 را انتخاب کند یا با Ne5 یا Nh4 فیل را به چالش بکشد.

دفاع اسلاو، واریانت چک: واریانت معیار

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

d4

d5

c4

c6

Nf3

Nf6

Nc3

dxc4

a4

Bf5

واریانت از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همهٔ حرکت‌های نمادگذاریِ ثبت‌شده در مقاله را بدون افزودن ادامه‌ها بازپخش می‌کند.

مبارزه پس از بازپس‌گیری c4

بازپس‌گیری پیاده پایان گشایش نیست. سفید می‌خواهد e4 بازی کند و از حضور مرکزی خود بهره ببرد. سیاه به دنبال شکستن با ...c5 یا ...e5 است تا فقط به دفاع محدود نشود. چون فیل f5 پیش از ...e6 گسترش یافته، اغلب مهره‌ای فعال است، اما می‌تواند هدف حمله قرار گیرد و مجبور شود تمپو از دست بدهد.

تفاوت با نیمه‌اسلاوی مانند واریانت اشتولتس بنیادی است. آنجا سیاه ...e6 را زود بازی می‌کند و در آغاز فیل c8 را محبوس می‌سازد. در واریانت چک، وقتی ...e6 ظاهر می‌شود آن فیل از زنجیره بیرون آمده است.