گامبی اسمیت-مورا

اسمیت-مورا با 1.e4 c5 2.d4 cxd4 3.c3 آغاز می‌شود. در نمادگذاری جبری، x نشان‌دهندهٔ گرفتن است. گامبی پیشنهاد داوطلبانهٔ ماده، معمولاً یک پیاده، در برابر زمان، گسترش مهره‌ها یا خطوط باز است.

اگر سیاه با ...dxc3 بپذیرد، سفید آن پیادهٔ سیاه را با Nxc3 می‌گیرد، اما پیادهٔ اصلی c سفید از میان رفته است. سفید یک پیاده کم دارد، در حالی که اسب به خانه‌ای فعال گسترش می‌یابد و ستون‌های c و d می‌توانند برای رخ‌ها مفید باشند. سفید معمولاً با Nf3، Bc4 و قلعه رفتن سریع، حرکت ویژه‌ای که شاه و یک رخ را جابه‌جا می‌کند، ادامه می‌دهد تا پیش از تثبیت موقعیت سیاه فشار ایجاد کند.

سفید یک پیاده را برای گسترش مهره‌ها و خطوط باز واگذار می‌کند

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

d4

cxd4

c3

dxc3

Nxc3

d4 و c3 پس از آن یک طرح گامبی واحد می‌سازند: باز کردن مرکز و پیشنهاد پیادهٔ c برای بازیابی زمان با یک مهره.

ترتیب حرکت‌ها c3 را به یک پیشنهاد تبدیل می‌کند

برخلاف آلاپین، سفید d4 را پیش از c3 بازی می‌کند و اجازه می‌دهد پیادهٔ سیاه وارد نیمهٔ سفید شود.

1. d4 و c3 پس از آن یک طرح گامبی واحد می‌سازند: باز کردن مرکز و پیشنهاد پیادهٔ c برای بازیابی زمان با یک مهره.
2. ...cxd4 ابتدا پیادهٔ مرکزی سفید را حذف می‌کند و پیادهٔ سیاهی را می‌سازد که سفید با c3 به آن حمله خواهد کرد.

جبران، یعنی فعالیتی که سفید در برابر پیاده دریافت می‌کند، خودکار نیست. اگر سیاه گسترش مهره‌ها را کامل کند، شاه را امن سازد و خطوط باز را خنثی کند، پیادهٔ اضافه می‌تواند در وسط‌بازی یا آخر‌بازی اهمیت پیدا کند. سیاه همچنین می‌تواند بدون گرفتن در c3 گامبی را رد کند، برای نمونه با ...Nf6، ...d5 یا ...d3، و بازی را به ساختارهای متفاوتی ببرد.

واریانت آلاپین از c3 برای پشتیبانی از d4 بدون پیشنهاد فوری ماده استفاده می‌کند. در اسمیت-مورا، ترتیب d4، ...cxd4 و c3 همان ایدهٔ مرکزی را به قربانی‌ای عمدی تبدیل می‌کند.