Aljechinverdediging

In algebraïsche notatie betekent f6 de f-lijn en de zesde rij. De Aljechinverdediging begint wanneer Zwart het paard van g8 naar f6 speelt en meteen Wits pion op e4 aanvalt. Wit schuift die pion meestal door naar e5, waardoor het paard opnieuw moet bewegen, meestal naar d5.

De Aljechinverdediging lokt ruimte uit en valt daarna de basis aan

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

BeginNf6e5Nd5d4d6c4Nb6f4

1...Nf6 brengt het paard naar een veld van waaruit het e4 aanvalt. De route en de aanval vormen één doelgerichte zet.

Zwart ontwikkelt het paard met een onmiddellijke provocatie

Na 1.e4 valt de Aljechinverdediging de centrumpion aan met een stuk in plaats van een pion.

1. 1...Nf6 brengt het paard naar een veld van waaruit het e4 aanvalt. De route en de aanval vormen één doelgerichte zet.

Op het eerste gezicht lijkt Zwart tijd te verliezen terwijl Wit ruimte wint, dus meer terrein beheerst met pionnen op e5, d4 en in sommige varianten c4. Zwarts idee is aan te tonen dat die pionnen overstrekt zijn: ze zijn ver opgerukt en kunnen moeilijk te ondersteunen zijn. Zwart valt ze aan met d6, c5 en goed gecoördineerde stukken.

De timing bepaalt het gevecht. Als Wit de extra ruimte gebruikt om stukken te ontwikkelen en dreigingen te creëren voordat het centrum wordt verzwakt, heeft Wit het initiatief, het vermogen om de tegenstander tot reacties te dwingen. Als Wit pionnen vooruitzet zonder de stukken te ontwikkelen, kan Zwart stukken voor de pionnen plaatsen, hun opmars stoppen en ze tot doelwitten maken. De Aljechinverdediging lokt Wits centrum naar voren, maar nodigt niet uit tot onbeperkte pionzetten.