Arbiternorm

Een arbiternorm is een officieel certificaat waaruit blijkt dat iemand een arbitrale functie naar behoren heeft vervuld in een door FIDE, de internationale schaakfederatie, aanvaarde activiteit. Een toernooienorm moet direct na het evenement worden afgegeven door de hoofdarbiter, die het arbiterskorps leidt. Het document legt één kwalificerende ervaring vast en verleent op zichzelf geen titel.

FIDE gebruikt normen bij aanvragen voor haar twee arbitertitels. FIDE-arbiter, afgekort FA, is het instapniveau. internationaal arbiter, afgekort IA, is het gevorderde niveau. Een seminarnorm legt goedgekeurde opleiding en beoordeling vast; een toernooienorm legt prestaties tijdens een evenement vast. Geschikte evenementen, competitiesystemen, aantallen ronden en deelnemers en de feitelijke rol van de kandidaat zijn gereglementeerd, zodat niet iedere arbitrale opdracht een norm oplevert.

Hoe normen worden verzameld

• Voor een FA-aanvraag zijn één FA-seminarnorm en drie certificaten van een FA-toernooienorm vereist.
• Voor een IA-aanvraag zijn succesvolle deelname aan een IA-seminar en vier certificaten van een IA-toernooienorm vereist.
• IA-normen moeten na het behalen van de FA-titel worden behaald en normen die voor die eerdere titel zijn ingediend, mogen niet opnieuw worden gebruikt.
• Voor een aanvraag verstrijken toernooienormen na zes jaar en seminarnormen na vier jaar.

De federatie van de kandidaat dient de volledige aanvraag bij FIDE in. Ook leeftijd, ervaring, kennis, variatie in evenementen en verdere voorwaarden spelen een rol. Alleen certificaten tellen is daarom slechts één onderdeel van de kwalificatie.