Barry-aanval

De Barry-aanval wordt gekenmerkt door de opstelling d4, Nf3, Nc3 en Bf4, meestal tegen een zwart fianchetto, waarin ...g6 de diagonaal opent zodat de loper g7 kan bereiken, en een centrum rond ...d5. De loper wordt ontwikkeld voordat e3 zijn diagonaal afsluit en het paard op c3 versterkt de controle over e4 en d5.

Wit brengt de overige stukken doorgaans in het spel met e3, Be2 of Bd3 en korte rokade. Afhankelijk van zwarts antwoord kan wit h4-h5, Ne5 of e4 spelen om het zwarte centrum uit te dagen. Het systeem belooft geen automatisch voordeel. Het levert een stelling op waarin de witte stukken naar de koningsvleugel zijn gericht en dreigingen kunnen scheppen zonder één gedwongen reeks.

Het paard op c3 heeft een prijs: het blokkeert tijdelijk de c-pion. Wit kan c4 niet zo vrij spelen als in veel damepionopeningen. Als de aanval niet op gang komt, kan zwart met ...c5 de centrale velden uitdagen, de stukken normaal ontwikkelen en profiteren van wits minder flexibele pionnenstructuur.

Bf4 komt ook voor in het Londensysteem, maar de openingen zijn niet identiek. In de Barry veranderen het vroege Nc3 en het plan tegen zwarts loper op g7 de routes van de stukken en maken zij c4 moeilijker te spelen. De naam beschrijft de volledige coördinatie, dus hoe de stukken samenwerken, niet alleen het veld van de loper.