Loper

De loper beweegt een willekeurig aantal velden over een diagonaal, een reeks velden die elkaar bij de hoeken raken. Hij kan niet springen. Een eigen stuk stopt zijn baan en een vijandelijk stuk kan hij slaan door op diens veld te eindigen.

Elke speler begint met twee lopers. De ene is de witveldige loper en de andere de zwartveldige loper. Omdat een diagonale zet altijd naar een veld van dezelfde kleur gaat, is elke loper beperkt tot tweeëndertig van de vierenzestig velden. Samen vullen ze elkaar aan en kunnen ze op beide kleuren actief zijn.

De loper blijft op één kleur

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

De loper kan tot e5 gaan, maar kan f6 niet bezetten of op die diagonaal verdergaan omdat f6 door een eigen pion is bezet.

Twee diagonalen, twee grenzen

De witte loper op d4 beweegt uitsluitend diagonaal en blijft altijd op velden van dezelfde kleur. Hij kan tot e5 gaan, maar de eigen pion op f6 blokkeert die diagonaal. In de andere richting kan hij het zwarte paard op b6 slaan, maar hij kan er niet doorheen om a7 te bereiken.

1. De loper kan tot e5 gaan, maar kan f6 niet bezetten of op die diagonaal verdergaan omdat f6 door een eigen pion is bezet.
2. De loper kan het paard op b6 slaan, maar kan er niet doorheen om a7 te bereiken.

De loper is een licht stuk, de categorie van lopers en paarden, en wordt doorgaans op ongeveer drie pionnen gewaardeerd. Dat is een praktische richtlijn, geen regel. Zijn kracht hangt sterk af van vrije diagonalen. Vanaf een lange diagonaal, die een groot deel van het bord doorkruist, kan hij op grote afstand invloed uitoefenen, terwijl een keten van stukken of pionnen hem vrijwel zonder zetten kan laten.