Hollandse verdediging, Hopton-aanval

De Hopton-aanval begint wanneer wits loper van c1 na de pionopmarsen d4 en f5 naar g5 gaat. In algebraïsche notatie betekent B loper, zodat 2.Bg5 het stuk en zijn bestemming op wits tweede zet aangeeft. De loper pent nog niets, omdat zwarts paard nog op g8 staat, maar geeft Nf6 een concreet gevolg: na Bxf6 kan zwart met de pion van e7 terugslaan en twee zwarte pionnen op de f-lijn achterlaten, de verticale reeks velden die met die letter wordt aangeduid.

Zwart kan antwoorden met ...Nf6, ...h6, ...g6 of ...d5. De zet ...h6 vraagt waar de loper zich zal terugtrekken. Als zwart later met ...g5 vervolgt, wint zwart ruimte, maar worden meer velden rond de koning verzwakt. Wit mag niet aannemen dat elke zwarte pionopmars slecht is. Wit moet berekenen of de loper een veilig terugtochtveld heeft en of het centrum kan worden geopend voordat een aanval betekenis krijgt.

De loper ruilen of behouden

Bxf6 kan zwarts pionnenstructuur beschadigen, maar geeft zwart het loperspaar, dus één loper voor elk veldencomplex. De loper behouden vermijdt die concessie, maar kan tijd kosten als hij herhaaldelijk moet terugtrekken. De beslissing hangt ervan af of de dubbelpionnen een werkelijk doelwit worden of zwart voldoende activiteit als compensatie krijgt.

Anders dan het Stauntongambiet offert de Hopton-aanval niet per definitie een pion. De druk komt voort uit de snelle loperontwikkeling en de vragen die dit stelt over zwarts structuur op de koningsvleugel.