Engelse opening, Konings-Engelse variant, Vierpaardenvariant

De Vierpaardenvariant ontstaat wanneer wits paarden na c4 en ...e5 de velden c3 en f3 bereiken en zwarts paarden c6 en f6. De naam beschrijft de plaatsing van alle vier stukken, maar garandeert geen rustige partij.

De ontwikkeling is snel en flexibel. Wits paarden zetten d5 en e5 onder druk, terwijl zwarts paarden d4 en e4 bewaken. Wit kan daarna d4 spelen voor een onmiddellijke confrontatie in het centrum, e3 voor stabielere ontwikkeling, g3 om de loper voor g2 voor te bereiden of a3 ter ondersteuning van een latere expansie met b4. Zwart kan in het centrum antwoorden of een loper naar b4 of c5 ontwikkelen.

De zet d4 werkt als een piondoorbraak, een opmars die de vijandelijke structuur uitdaagt en lijnen kan openen. Als zwart op d4 slaat en wit met een paard terugslaat, is de stelling niet meer uitsluitend manoeuvrerend en wordt de zettenvolgorde belangrijk. Met d3 of e3 hebben beide kanten meestal meer tijd om de ontwikkeling te voltooien.

Deze tak behoort tot het Konings-Engels. Het Carls-Bremensysteem stelt het paard van g1 normaal uit omdat g3 voorrang krijgt. De twee systemen kunnen transponeren als dezelfde stukken uiteindelijk dezelfde velden bereiken.