Franse verdediging, Rubinsteinvariant

De Rubinsteinvariant ontstaat meestal na 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 dxe4 4.Nxe4, maar kan ook volgen op 3.Nd2 dxe4. In algebraïsche notatie betekent dxe4 dat de zwarte pion van d5 op e4 slaat.

Door onmiddellijk te ruilen heft zwart de centrale spanning op en krijgt het een relatief duidelijk ontwikkelingsplan. Zwart ontwikkelt doorgaans het paard van b8 naar d7, brengt het paard van g8 naar f6 en bereidt ...c5 voor om d4 aan te vallen. De stelling is opener dan in veel takken van de Franse verdediging en de loper op c8 heeft meer mogelijkheden om in het spel te komen.

Wit krijgt een actief paard op e4 en meer ruimte, wat betekent dat de stukken over meer bruikbare velden beschikken. Zwart moet een louter passieve verdediging vermijden: als ...c5 en de ontwikkeling te langzaam komen, kan wit de druk zonder veel risico opvoeren. De soliditeit van de variant komt voort uit een eenvoudige structuur, niet uit een gebrek aan concrete taken voor zwart.

De Rubinsteinvariant ruilt spanning voor duidelijke ontwikkeling en tegenspel met ...c5

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

Begindxe4Nxe4Nd7Nf3Ngf6

3...dxe4 kiest de Rubinsteinvariant en heft de spanning tussen d5 en e4 meteen op.

Zwart lost het centrum op voordat het een paard ontwikkelt

De onmiddellijke slag onderscheidt de Rubinsteinvariant van de andere hoofdantwoorden op 3.Nc3.

1. 3...dxe4 kiest de Rubinsteinvariant en heft de spanning tussen d5 en e4 meteen op.
2. 3...Nf6 zou de spanning handhaven en tot de Klassieke variant leiden.
3. 3...Bb4 zou het paard op c3 pennen en tot de Winawervariant leiden.

De Klassieke variant speelt eerst ...Nf6 en handhaaft de centrale spanning. De Rubinsteinvariant slaat vóór die ontwikkeling op e4 en kiest binnen de Franse verdediging voor een meer beheerste strijd.