Frontale verdediging

De frontale verdediging komt voor in het eindspel van koning en toren tegen koning, toren en pion. De verdedigende toren staat vóór de pion, in zijn looprichting, en geeft de aanvallende koning frontaal schaak.

Het doel is de koning te verhinderen een veilig veld te bereiken vanwaar hij de promotie kan ondersteunen. Ieder schaak dwingt de koning terug te gaan, opzij te gaan of de toren te naderen. De verdedigende toren kan ook een ruil aanbieden wanneer het resulterende eindspel van koning en pion tegen koning remise is.

Ruimte is beslissend. Een rij is een horizontale lijn van het bord. Als richtlijn heeft de verdediging goede kansen wanneer minstens drie rijen de pion en de verdedigende toren scheiden. Deze afstand behoudt de schaakafstand. Hoe verder de pion nog van promotie staat, hoe meer tijd de toren heeft om de procedure te herhalen.

De regel van drie garandeert geen remise. De lijn van de pion, wie aan zet is, de verdedigende koning en mogelijke schuilvelden voor de aanvallende koning kunnen het resultaat veranderen. Centrum- en loperpionnen veroorzaken vaak meer moeilijkheden dan een randpion, zodat de exacte geometrie nog steeds moet worden gecontroleerd.