Konings-Indische verdediging, Makogonovvariant

De Makogonovvariant wordt gedefinieerd door een vroege opmars van wits pion van h2 naar h3. De coördinaten h2 en h3 benoemen velden aan de hand van lijn en rij. Vanaf h3 controleert de pion g4 en voorkomt hij dat zwarts paard op f6 dat veld gebruikt om een naar e3 of g5 ontwikkelde loper aan te vallen. Dezelfde pion kan later een opmars van de g-pion ondersteunen, al is dat plan niet verplicht.

De zet ontwikkelt geen stuk en bezet het centrum niet, zodat hij een openingszet kost. Zijn waarde ligt in het beperken van een concreet zwart idee, terwijl wit verschillende opstellingen behoudt: de loper naar e3 ontwikkelen, het paard van g1 naar f3 brengen, de g-pion opschuiven of de plaatsing van de koning uitstellen. Zwart kan de tijd gebruiken om het centrum met de e-pion of c-pion uit te dagen.

De variant illustreert het verschil tussen preventie en gewone traagheid. Een preventieve zet verhindert een concreet idee van de tegenstander; hij is slechts traag als dat idee nooit belangrijk was. Wit moet de controle over g4 gebruiken om de stukken doelgericht te plaatsen. Anders dan de Averbakhvariant, die de loper rechtstreeks naar g5 ontwikkelt, controleert de Makogonov eerst de route van het paard en houdt hij het veld van de loper open.