Larsenopening

De Larsenopening begint met 1.b3: de pion van b2 gaat één veld vooruit en maakt b2 vrij voor de loper op c1. Het ontwikkelen van een loper achter een pion die één veld is opgeschoven heet een fianchetto. Vanaf b2 werkt de loper over de lange diagonaal b2-e5-h8 en kan hij druk uitoefenen op een zwarte pion die e5 bezet.

Wit bezet d4 of e4 niet onmiddellijk, twee centrale velden waar Wits pionnen vaak vanaf het begin om strijden. Daar staat tegenover dat Wit de vrijheid behoudt om later de c-, d- of e-pion op te schuiven en het paard van g1 naar f3 te ontwikkelen volgens de zwarte opstelling. De benadering lijkt op de Réti-opening: ontwikkeling en druk op lange afstand komen eerst, waarna de plaatsing van de centrumpionnen wordt bepaald.

De loper op b2 zet e5 onder druk zonder Wits centrum vast te leggen

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

De loper op b2 valt e5 over de lange diagonaal aan en maakt van Zwarts centrumpion een doelwit.

Druk op lange afstand houdt meerdere structuren open

Zwart heeft e5 bezet en met het paard gedekt, maar Wit kan nog kiezen hoe het centrum wordt uitgedaagd.

1. De loper op b2 valt e5 over de lange diagonaal aan en maakt van Zwarts centrumpion een doelwit.
2. Het paard op c6 dekt e5 terwijl het wordt ontwikkeld, zodat de druk van de loper de pion niet vanzelf wint.
3. c4 strijdt vanaf de flank om d5 en kan naar structuren van de Engelse opening leiden.
4. d4 kiest voor directe bezetting van het centrum en voegt een tweede witte aanval op e5 toe.
5. e3 en Nf3 vormen een ontwikkelingsplan: ze openen de loper op f1 en voegen meer druk op e5 toe zonder de c- of d-pion al vast te leggen.

De nuttigste vergelijking is met de Poolse opening. In beide openingen komt de loper vaak op b2, maar met 1.b3 gaat de pion slechts één veld vooruit en blijft hij relatief veilig. 1.b4 wint meer ruimte, maar maakt die pion tot een directer doelwit. De Larsenopening is ook de tegenhanger op de damevleugel van de Koningsfianchetto-opening, die met 1.g3 begint.