Uitleg
Een titelnorm is een toernooiresultaat dat voldoet aan een volledig pakket eisen van FIDE, de Internationale Schaakfederatie, op weg naar Grootmeester (GM), Internationaal meester (IM), Woman Grandmaster (WGM) of Woman International Master (WIM). Eén briljante partij of een bepaalde ruwe score volstaat niet. Het resultaat moet een minimaal prestatieniveau bereiken, een getal dat uit de score en de sterkte van de tegenstanders wordt berekend, en tegelijk voldoen aan voorwaarden voor de ratings, titels en nationale federaties van de tegenstanders.
Een vereist bijvoorbeeld een hoger prestatieniveau dan een . De regels bepalen ook hoeveel tegenstanders bepaalde titels moeten hebben, een minimale gemiddelde rating van de tegenstand en normaal een minimumaantal partijen. FIDE kent precieze uitzonderingen voor bepaalde kampioenschappen en vormen, zodat de gangbare uitspraak 'een norm bestaat uit negen partijen' een nuttige vuistregel is en geen universele definitie.
Om een van de op normen gebaseerde titels te ontvangen, vereist FIDE normen uit evenementen die samen ten minste 27 partijen omvatten, naast de ratingeis voor die titel. Daarom spreekt men vaak van 'drie normen', wat drie prestaties over negen partijen weerspiegelt, terwijl de formele regel in het totale aantal omvatte partijen wordt uitgedrukt.
Veelvoorkomende verwarringen
Norm tegenover prestatierating
Een prestatierating meet het statistische niveau van het resultaat. Een norm vereist daarnaast aanvullende reglementaire voorwaarden voor de tegenstanders en het evenement.
Norm tegenover rechtstreekse titel
Een komt voort uit een resultaat dat FIDE specifiek heeft aangewezen. Een norm is een prestatie die voor bepaalde titels wordt verzameld en aan aanvullende technische criteria moet voldoen.
