Operapartij

De Operapartij werd in 1858 in Parijs gespeeld. Paul Morphy had wit tegen hertog Karl II van Brunswijk en graaf Isouard, die samen één partij vormden en overlegden voordat ze zwarts zetten kozen. Morphy won in zeventien zetten tijdens een operavoorstelling, hoewel het overgeleverde historische bewijs niet elk detail van de gelegenheid met zekerheid vastlegt.

Waarom de partij wordt onderwezen

• Snelle ontwikkeling: Morphy bracht zijn stukken van hun beginvelden naar actieve plaatsen voordat hij de beslissende aanval begon.
• Open lijnen: lijnen en diagonalen met weinig hindernissen lieten torens, lopers en de dame over grote afstand werken.
• Koningsveiligheid: Morphy voltooide de rokade, de gecombineerde koning-torenzet die helpt de koning te beschermen en een toren te activeren, terwijl de vijandelijke koning in het centrum bleef.
• Doelgericht offer: hij stond materiaal, dus stukken met waarde, af om tijd te winnen en routes naar de zwarte koning te openen.

De les is niet dat elk offer correct is. Morphy's aanval werkte omdat hij meer ontwikkelde stukken, betere coördinatie en directe toegang tot de vijandelijke koning had. De slotcombinatie volgde uit die voordelen en niet uit een losstaande truc.

Dit was een informele overlegpartij, geen toernooironde of officiële match. De roem komt van de uitzonderlijk heldere manier waarop fundamentele principes in een korte reeks worden getoond.