Geweigerd Damegambiet, Weense variant

In de tegenwoordig meest gebruikelijke betekenis ontstaat de Weense variant nadat drie paarden zijn ontwikkeld, twee witte en één zwart, en zwarts d5-pion op c4 slaat. In algebraïsche notatie betekent N paard en geeft x een slag aan. De variant wordt geschreven als 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Nc3 Nf6 4.Nf3 dxc4. De slag heft de spanning in het centrum op, de situatie waarin de pionnen op c4 en d5 elkaar aanvielen zonder te ruilen. Dit betekent niet dat zwart de pion zonder risico kan behouden. Wit moet kiezen tussen hem rustig terugwinnen en de tijd gebruiken om het centrum te bezetten.

Het ambitieuze antwoord is e4. Wit plaatst twee pionnen naast elkaar in het centrum en wint ruimte, maar dat centrum wordt ook een doelwit. Zwart antwoordt vaak met ...Bb4, waarbij het paard op c3 tegen de koning wordt gepend, of met ...c5, een pionopmars die d4 aanvalt. Het rustigere e3 opent de weg voor de loper van f1 en bereidt het terugwinnen op c4 voor zonder evenveel zwaktes te creëren.

Het evenwicht van de stelling

Wit krijgt activiteit en controle over het centrum. Zwart krijgt concrete doelwitten en mogelijkheden om het centrum tot een opmars of ruil te dwingen. Als wit c4 automatisch probeert terug te winnen, kunnen zetten als ...b5 of ...Bb4 tempo winnen. Als zwart te lang aan de pion vasthoudt, kan de ontwikkeling achterop raken en de koning in het centrum blijven.

Deze Weense variant is nauw verwant aan bepaalde Ragozin-stellingen en kan via verschillende zettenvolgordes worden bereikt. Ze deelt ook de strijd om e4 met de Semi-Slavische Chigorinverdediging, hoewel de beginstructuur en de plaatsing van de stukken verschillen.