Scandinavische verdediging, hoofdvariant

In dit glossarium wordt de hoofdvariant van de Scandinavische verdediging gekenmerkt door 1.e4 d5 2.exd5 Qxd5 3.Nc3 Qa5. Zwart wint de pion onmiddellijk met de dame terug. Wit ontwikkelt het paard naar c3 en valt de dame aan, waarna zwart haar naar a5 verplaatst.

De reeks is geschreven in algebraïsche notatie: velden zoals e4 combineren de letter van de lijn met het nummer van de rij; N staat voor paard, B voor loper, R voor toren en Q voor dame; pionzetten tonen doorgaans hun bestemmingsveld, x geeft een slagzet aan en + schaak. Zetten worden per paar gelezen, eerst wit en daarna zwart; puntjes vóór een afzonderlijk weergegeven zet geven aan dat zwart aan zet is.

Het voordeel voor zwart is een duidelijke pionnenstructuur en het onmiddellijke terugwinnen van de pion. Het nadeel is dat de dame meerdere keren beweegt terwijl wit een stuk met aanval ontwikkelt. Een zet die een stuk van zijn beginveld naar een nuttig veld brengt en de tegenstander dwingt hetzelfde stuk opnieuw te verplaatsen, wint een ontwikkelingstempo, dus een nuttige zet in de wedloop om de stukken te activeren.

• Zwart vervolgt vaak met ...Nf6, ...c6, ...Bf5 of ...Bg4 en ...e6. De pion op c6 kan de dame een terugtochtveld geven en een compacte opstelling ondersteunen.
• Wit bezet het centrum met d4, ontwikkelt Nf3 en Bc4 of Bd2 en probeert de voorsprong in actieve stukken te benutten zonder de dame tegen elke prijs te achtervolgen.

De dame op a5 staat niet eenvoudig buitenspel: ze kan druk zetten op c3 en de diagonaal a5-e1 beïnvloeden terwijl zwart de overige stukken ontwikkelt. Het etiket hoofdvariant betekent niet dat dit het enige belangrijke Scandinavische systeem is. De moderne variant kiest 2...Nf6 en stelt het terugwinnen van de pion uit.