Schots, Klassieke variant

De Klassieke variant ontstaat wanneer Wit de d-pion naar d4 schuift, Zwart hem slaat en Wits paard op d4 terugslaat. Zwart brengt vervolgens de f8-loper naar c5, geschreven als 4...Bc5. Daarmee wordt in één zet een stuk van zijn beginveld gehaald en het centrale paard aangevallen. Wit moet het dus verdedigen, verplaatsen of vereenvoudigen door stukken te ruilen en de complexiteit te verminderen.

Een belangrijk antwoord is dat het paard op d4 het paard op c6 slaat, geschreven als 5.Nxc6. Als Zwart met de b7-pion terugslaat, krijgt Zwart twee pionnen op de c-lijn, zogenaamde dubbelpionnen. Ze kunnen zwak zijn omdat de ene pion de andere hindert, maar de terugslaande zet laat Zwart ook een halfopen b-lijn: er staat geen zwarte pion meer op die lijn, zodat een toren druk kan zetten op Wits b2-pion. In andere varianten kan Zwarts dame naar h4 of f6 gaan en de druk op f2 vergroten, een pion die aanvankelijk alleen door de koning wordt beschermd.

Het woord Klassiek betekent niet dat de partij rustig wordt. Het centrum is al open omdat centrumpionnen zijn geruild, waardoor de stukken meer lijnen hebben. Een ontwikkelingszet kan dus onmiddellijke dreigingen scheppen. De Miesesvariant kiest 4...Nf6 en valt e4 aan, terwijl het Göringgambiet een andere aanpak kiest en met 4.c3 materiaal aanbiedt.