Semi-Tarraschverdediging

De Semi-Tarraschverdediging combineert de opstelling van het Geweigerde Damegambiet met de centrale opstoot van de c-pion naar c5, maar Zwart ontwikkelt eerst het paard naast de koning naar f6. Een typische formatie heeft zwarte pionnen op d5 en e6, een paard op f6 en daarna de c-pion op c5. Dat detail in de zetvolgorde verandert welk stuk kan terugslaan wanneer er op d5 wordt geruild.

Als Wit de c-pion tegen de zwarte d-pion ruilt, kan het paard op f6 vaak op d5 terugslaan. Zo vermijdt Zwart de onmiddellijke geïsoleerde damepion die in veel varianten van de Tarraschverdediging voorkomt. Daartegenover kan Wit extra ruimte in het centrum krijgen of kan de stelling later overgaan in andere structuren met geïsoleerde pionnen of aangrenzende centrale pionnen die ondersteuning nodig hebben.

Het paard op f6 verandert de centrale terugslag

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

Beginc5cxd5Nxd5

...c5 valt d4 aan en daagt het witte centrum uit, net als in het Tarraschidee.

...c5 komt na ...Nf6

De centrale pionnenbreuk lijkt op die van de Tarraschverdediging, maar het paard kan al deelnemen aan een ruil op d5.

1. ...c5 valt d4 aan en daagt het witte centrum uit, net als in het Tarraschidee.
2. Doordat het paard al op f6 staat, is Nxd5 voorbereid als de witte pion op c4 daar slaat.

De Semi-Tarraschverdediging is niet eenvoudigweg een rustigere Tarraschverdediging. Haar identiteit ligt in de structurele flexibiliteit: Zwart valt het centrum aan door de c-pion naar c5 op te schuiven, maar stelt de beslissing uit welke pionnen zullen overblijven. Wit probeert ruimte en ontwikkeling te benutten, terwijl Zwart op het juiste moment centraal wil ruilen en actief stukspel zoekt zonder te vroeg een vaste zwakte te aanvaarden.