Siciliaanse verdediging, Najdorfvariant, Engelse aanval

De Engelse aanval begint met 6.Be3 tegen de Najdorf. Zwart heeft ...a6 gespeeld om b5 te controleren en uitbreiding op de damevleugel voor te bereiden. Wit ontwikkelt de loper van c1 naar e3 en vervolgt vaak met f3, Qd2 en lange rokade, waardoor de koning op c1 en de toren van a1 op d1 komen te staan. De opstelling lijkt op de Joegoslavische aanval, maar de zwarte pionnenstructuur is anders en vereist eigen berekeningen.

Met één koning op c1 en de andere op g8, dus op tegenovergestelde vleugels, rukt wit vaak op met g4 en h4 om lijnen naar de zwarte koning te openen. Zwart antwoordt met ...b5, ontwikkelt de stukken snel en zet de damevleugel onder druk. Een pionnenstorm betekent niet dat pionnen zonder voorbereiding worden opgeschoven: elke zet moet meer velden controleren, een stuk verdrijven of helpen een lijn voor de dame en torens te openen.

Twee veelvoorkomende centrumstructuren

• Met ...e5 verdrijft zwart het paard van d4 en controleert het centrale velden, maar d5 wordt een belangrijk doelwit.
• Met ...e6 kiest zwart een structuur die op de Scheveningen lijkt en houdt het d5 steviger onder controle.
• De keuze verandert de routes van de paarden, het aanvalstempo en de juiste manier om in het centrum te reageren.

De Engelse aanval is een raamwerk van plannen, geen gedwongen reeks. Als wit 6.Bg5 kiest en de zwarte dame op b2 laat slaan, gaat het spel over in de Vergiftigde pionvariant, een andere en veel concretere tak.