Siciliaanse verdediging, Richter-Rauzervariant

De Richter-Rauzervariant ontstaat nadat zwart de paarden naar f6 en c6 heeft ontwikkeld en wit 6.Bg5 speelt. De loper valt het paard op f6 aan, een belangrijke verdediger van de centrale velden, en creëert een relatieve penning: als het paard beweegt, kan de zwarte dame op d8 bloot komen te staan. Het gepende stuk mag legaal bewegen, maar de prijs daarvan moet worden berekend.

Wit vervolgt vaak met Qd2, lange rokade, waardoor de koning op c1 en de toren van a1 op d1 komen te staan, en f4. Het doel is niet alleen een koningsaanval. Wit verhoogt ook de druk op d5 en e6, probeert een centrale breekzet te verhinderen, wat een pionzet is die het centrum opent of verandert, en kan de d-lijn, de verticale lijn van d1 tot d8, gebruiken als er geen pionnen op staan. Zwart antwoordt vaak met ...e6, ...Be7 en korte rokade, al bestaan er dynamischere plannen.

Waarom Bg5 de stelling verandert

• De zet beperkt de vrijheid van het paard op f6 en kan zwart dwingen te beslissen of de loper wordt verdreven, geruild of op zijn post wordt geduld.
• Qd2 en lange rokade worden eenvoudiger doordat de loper van c1 al is ontwikkeld.
• Pionzetten zoals ...d5 of ...e5 moeten op concrete slagzetten en dreigingen worden gecontroleerd in plaats van uit gewoonte te worden gespeeld.

De Richter-Rauzer verschilt van de Sozin-aanval, waarin de witte loper naar c4 gaat en rechtstreeks op f7 is gericht. Beide kunnen agressief zijn, maar de loper gebruikt een andere diagonaal en schept andere prioriteiten.