Spassky

Boris Spassky kreeg op achttienjarige leeftijd de grootmeestertitel, een onderscheiding voor spelers met uitzonderlijke internationale kracht, en nam op zijn negentiende deel aan het Kandidatentoernooi. Hij won de kwalificatiecyclus van 1965, maar verloor zijn eerste titelmatch in 1966 van Tigran Petrosian. Spassky kwalificeerde zich opnieuw en versloeg Petrosian in 1969, waarmee hij de tiende wereldkampioen werd.

Hij wordt vaak een universele speler genoemd omdat hij niet afhankelijk was van één type stelling. Hij kon de koning rechtstreeks aanvallen, geduldig manoeuvreren, een moeilijke stelling verdedigen of tactische combinaties berekenen. Dankzij die flexibiliteit kon hij zijn plan aan het bord en de tegenstander aanpassen, in plaats van elke partij in dezelfde stijl te dwingen.

In 1972 verloor hij de wereldtitel in Reykjavik aan Bobby Fischer. De context van de Koude Oorlog maakte de match tot een mondiaal evenement, maar Spassky's loopbaan ging door: hij bereikte in 1974 een Kandidatenhalve finale en in 1977 de finale. Bij zijn optredens op Sovjet-Olympiades behaalde hij bovendien dertien team- en individuele medailles. Hij stierf in 2025 op 88-jarige leeftijd.