Zwitsers systeem

Met het Zwitsers systeem kan een toernooi met veel deelnemers worden georganiseerd zonder dat iedereen tegen iedereen speelt. Het aantal ronden wordt vooraf vastgesteld en de nieuwe indelingen na elke ronde hangen af van de tot dan toe behaalde scores.

De kerngedachte is spelers waar mogelijk te koppelen aan spelers met een gelijke of vergelijkbare score. Als een puntengroep niet volledig kan worden ingedeeld, moeten sommige spelers mogelijk tegen iemand uit een andere puntengroep spelen. De regels voorkomen ook dat twee deelnemers elkaar meer dan eenmaal ontmoeten en proberen de kleuren eerlijk te verdelen, dus wie wit en wie zwart krijgt.

Bij een oneven aantal deelnemers kan één speler een door de indeling toegewezen bye krijgen, een ronde zonder tegenstander waaraan het reglement een score toekent. Na de laatste ronde wordt het klassement op punten bepaald en kunnen gelijke scores worden gescheiden met methoden zoals Buchholz of andere door het evenement vastgelegde tiebreakcriteria.

Anders dan bij een enkelrondig toernooi levert een Zwitsers toernooi niet tussen elk paar spelers een rechtstreekse partij op. Het praktische voordeel is dat een groot deelnemersveld in een beheersbaar aantal ronden kan spelen. De Internationale Schaakfederatie (FIDE) erkent meerdere specifieke Zwitserse indelingssystemen, zodat 'Zwitsers systeem' een familie van procedures aanduidt en niet één enkele indelingstabel.