Notacja algebraiczna

Notacja algebraiczna pozwala zapisać partię, aby później ją przeczytać lub odtworzyć. Każde pole na szachownicy ma jedną unikalną nazwę: litera od a do h określa pionową kolumnę, a liczba od 1 do 8 poziomy rząd. Pole e4 leży na przecięciu kolumny e i czwartego rzędu.

Jak zapisuje się ruch

Forma używana w plikach partii to standardowa notacja algebraiczna, czyli SAN. Ruch figurą łączy angielską literę figury z polem docelowym: K oznacza króla, Q hetmana, R wieżę, B gońca, a N skoczka. Na przykład Nf3 przenosi skoczka na f3. Piony nie mają litery, więc e4 oznacza ruch pionem na e4.

Jeśli dwie identyczne figury mogą dojść na to samo pole, SAN dodaje informację o polu wyjściowym, aby je rozróżnić. W Nbd2 litera b wskazuje, który z dwóch skoczków idzie na d2.

Częste symbole

• x oznacza bicie, jak w Nxe5.
• + oznacza szach, czyli że król jest atakowany i musi zostać zabezpieczony.
• # oznacza mata, gdy żaden legalny ruch nie może uratować króla.
• O-O oznacza roszadę krótką, a O-O-O długą. Obie są specjalnym ruchem króla i wieży. Zapisuje się je wielkimi literami O, a nie zerami.

Pliki partii

Portable Game Notation (PGN) to format zwykłego tekstu, który przechowuje informacje o partii i ruchy. Sekcja ruchów PGN używa SAN z angielskimi literami figur, aby różne programy mogły wymieniać zgodne pliki. Lokalna publikacja może używać innych liter, ale standardowy PGN stosuje dla figur K, Q, R, B i N.