Wyjaśnienie
Adolf Anderssen był niemieckim mistrzem i jedną z czołowych postaci szachów sprzed ustanowienia oficjalnych mistrzostw świata. Zwycięstwo w wielkim międzynarodowym turnieju w Londynie w 1851 roku sprawiło, że wielu współczesnych uznało go za najsilniejszego zawodnika tamtych czasów. Pierwsze formalnie uznane Mistrzostwa Świata rozegrano dopiero w 1886 roku.
Dwie jego partie otrzymały słynne nazwy: Nieśmiertelna Partia przeciwko Lionelowi Kieseritzky'emu w 1851 roku oraz Wiecznie Zielona Partia przeciwko Jeanowi Dufresne'owi w 1852 roku. Obie zawierają ofiary, czyli dobrowolne oddanie materiału w zamian za atak, inicjatywę lub mata. Nazwy nadano później i nie oznaczają one, że cała jego kariera składała się wyłącznie z efektownych kombinacji.
Anderssen przegrał mecz z Paulem Morphym w 1858 roku, ale pozostał czołowym zawodnikiem i wygrał turniej londyński w 1862 roku. Jego kariera ukazuje okres, w którym międzynarodowe szachy zaczynały się organizować, lecz nadal brakowało stałego systemu tytułów i mistrzostw.
Atkārtoti izspēlē vēsturiskas šaha partijas
Londona, 1851. Neformāla partija. Precīzais datums un norises vieta joprojām ir strīdīgi.
Andersens pret Kīzericki, Londona 1851
Tu spēlē kā Ādolfs Andersens, baltie
Koordinē bandiniekus un figūras pret atklātu dāmu, nezaudējot no redzesloka upuru cenu.
1852. Tradicionāli uzskatīta par neformālu partiju Berlīnē. Norises vietu neapstiprina agrākās liecības, kas pārbaudītas vēsturiskajā izpētē.
Andersens pret Difrēnu, 1852. gada Mūžzaļā partija
Tu spēlē kā Adolf Anderssen, baltie
Pārvērt attīstības tempus aktivitātē centrā un izrēķini uzbrukumu, kad apdraudēti ir abi karaļi.
Źródła
- 1.Adolf Anderssen, Edward Winter, Chess Notes
- 2.The Immortal Game, Edward Winter, Chess Notes
- 3.Anderssen, Adolf, Deutsche Biographie
- 4.An Adolf Anderssen anniversary, ChessBase
