Zły skoczek

Zły skoczek nie jest wadliwą figurą i nie ma trwale obniżonej wartości. To skoczek, który w obecnej pozycji i przewidywalnej przyszłości nie ma użytecznych pól, celów ani skutecznej drogi do ważnego obszaru szachownicy. Może stać na brzegu, być wielokrotnie odpędzany przez piony albo pozostawać związany zadaniem obronnym.

Widoczna ruchliwość jest tylko częścią oceny. Trzeba zapytać, dokąd skoczek może dotrzeć w dwóch lub trzech skokach, czy te pola są stabilne i co będzie z nich robił. Placówka to chronione pole na terytorium przeciwnika, z którego jego piony nie mogą łatwo odpędzić figury. Bez takiego pola nawet w pozycji zamkniętej, gdzie piony blokują linie, skoczek może pozostać nieskuteczny.

Skoczka można poprawić przez zaplanowanie trasy, wsparcie nowego pola pionem, wykonanie przełamania pionowego, czyli ruchu mającego wymusić wymiany i otworzyć linie, zwolnienie go z obrony albo wymianę za użyteczniejszą figurę przeciwnika. Działanie to musi być częścią planu, ponieważ powolny manewr może pozwolić przeciwnikowi na aktywność w innym sektorze.

W porównaniu gońca ze skoczkiem nie wystarczy reguła, że skoczki wolą pozycje zamknięte. Liczą się konkretne pola skoczka oraz zdolność gońca do działania w czasie, gdy skoczek się przegrupowuje.