Atak Barry'ego

Atak Barry'ego rozpoznaje się po ustawieniu d4, Nf3, Nc3 i Bf4, zwykle przeciwko fianchetto czarnych, w którym ...g6 otwiera przekątną gońcowi idącemu na g7, oraz centrum opartemu na ...d5. Goniec rozwija się, zanim e3 zamknie jego przekątną, a skoczek na c3 wzmacnia kontrolę nad e4 i d5.

Białe zwykle wprowadzają pozostałe figury do gry ruchami e3, Be2 lub Bd3 oraz krótką roszadą. Zależnie od odpowiedzi czarnych mogą zagrać h4-h5, Ne5 albo przesunąć e4, aby zakwestionować czarne centrum. System nie obiecuje automatycznej przewagi. Daje pozycję, w której białe figury są skierowane ku skrzydłu królewskiemu i mogą tworzyć groźby bez jednej wymuszonej sekwencji.

Skoczek na c3 ma koszt: czasowo blokuje pionka c. Białe nie mogą zagrać c4 równie swobodnie jak w wielu debiutach pionem hetmańskim. Jeśli atak się nie rozwinie, czarne mogą zakwestionować pola centralne ruchem ...c5, normalnie wyprowadzić figury i wykorzystać mniej elastyczny układ białych pionów.

Bf4 występuje także w systemie londyńskim, ale debiuty nie są identyczne. W ataku Barry'ego wczesne Nc3 i plan przeciwko czarnemu gońcowi na g7 zmieniają trasy figur oraz utrudniają c4. Nazwa opisuje całą koordynację, czyli sposób współpracy figur, a nie tylko pole gońca.