Mat ślepych świń

Mat ślepych świń jest nieformalną nazwą motywu tworzonego przez dwie wieże, które dotarły na siódmą linię, czyli poziomy rząd bezpośrednio przed linią początkową przeciwnika. Dla czarnych odpowiedni obraz powstaje z wieżami na ich drugiej linii. Wieże zwykle stoją obok siebie i wzajemnie się chronią.

Jedna wieża szachuje wzdłuż kolumny króla. Druga kontroluje sąsiednie pole i chroni wieżę szachującą. Wraz z krawędzią szachownicy i często figurą obrońcy działającą jak blokada ograniczają króla do kwadratu dwóch na dwa pola. Pozycja jest matem tylko wtedy, gdy król jest atakowany i żadna legalna odpowiedź nie usuwa ataku.

Zamknięta klatka

Blokada domyka klatkę

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Wieża na a7 szachuje króla na a8.

Pole b8 rozstrzyga o macie

Klatkę dwa na dwa zamykają trzy różne funkcje: szach, wzajemna ochrona wież i broniąca figura zajmująca pozostałe wyjście.

1. Wieża na a7 szachuje króla na a8.
2. Wieża na c7 kontroluje b7 i chroni wieżę na a7 wzdłuż tej samej linii.
3. Czarna wieża na b8 zajmuje jedyne pozostałe pole ucieczki.

Motyw nie jest jedynie serią naprzemiennych szachów wieżami. Wieże muszą uniemożliwić królowi przejście na otwartą stronę. Jeśli jedno pole ucieczki nie jest kontrolowane, król może się wydostać, a powtarzane szachy mogą nie prowadzić do mata.

Otwarta strona

Jedno otwarte pole zmienia werdykt

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

PoczątekKb8Rcb7#

Wieża na a7 szachuje króla na a8.

Klatka wciąż ma wyjście

Bateria zachowuje szacha i wzajemną ochronę wież, ale klatka jest niepełna. Pole b8 nadal stanowi legalną odpowiedź.

1. Wieża na a7 szachuje króla na a8.
2. Wieża na c7 kontroluje b7 i chroni wieżę na a7 wzdłuż tej samej linii.
3. Król może uciec na b8, wolne pole niekontrolowane przez żadną białą wieżę.

Nie jest to mat schodkowy. W macie schodkowym dwie figury dalekiego zasięgu stopniowo spychają króla do krawędzi z równoległych linii lub kolumn. Mat ślepych świń ma charakterystyczne ustawienie połączonych wież na siódmej linii, gdy król jest już uwięziony blisko ostatniej linii.