Obrona

Obrona zaczyna się od zrozumienia, co przeciwnik próbuje osiągnąć. Groźba może być natychmiastowa, jak mat lub zdobycie figury, albo strategiczna, jak opanowanie pola, doprowadzenie piona do ostatniej linii, aby przemienić go w inną figurę, bądź przygotowanie pola wtargnięcia, czyli punktu, z którego figura może przeniknąć do pozycji przeciwnika. Posunięcie obronne zapobiega temu niekorzystnemu rezultatowi albo ogranicza jego skutki.

Przed odpowiedzią warto oddzielić rzeczywistą groźbę od ogólnego poczucia niebezpieczeństwa. Należy zapytać, co stanie się po braku reakcji, która figura lub które pole podtrzymuje ideę przeciwnika oraz jakie istnieją wymuszające środki. Dopiero wtedy wybiera się metodę obrony.

Podstawowe metody obrony

• Obrona lub przestawienie atakowanego celu.
• Zablokowanie linii działania wieży, gońca albo hetmana.
• Wymiana ważnej figury atakującej.
• Stworzenie własnej groźby, która zmusi przeciwnika do przerwania ataku.
• Przygotowanie posunięcia wyzwalającego, które zapewni figurom przestrzeń i aktywność.

Najlepsza obrona nie zawsze jest najbardziej aktywna ani najbardziej pasywna. Czasem właściwy jest kontratak, a innym razem utrzymanie bariery, uproszczenie do możliwej do obrony końcówki albo przejście do konsolidacji. Jakość obrony zależy od tego, czy rozwiązuje konkretny problem bez tworzenia większego.