Obrona francuska, wariant Winawera, wariant zatrutego piona

Wariant zatrutego piona w Winawerze może przebiegać 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Bb4 4.e5 c5 5.a3 Bxc3+ 6.bxc3 Ne7 7.Qg4 Qc7 8.Qxg7 Rg8 9.Qxh7 cxd4. Biały hetman zbija piony g7 i h7, podczas gdy czarne zyskują tempa, atakując hetmana oraz biały środek.

Sekwencję zapisano w notacji algebraicznej: pola takie jak e4 łączą literę linii i numer rzędu; N oznacza skoczka, B gońca, R wieżę, a Q hetmana; ruchy pionów zwykle podają pole docelowe, x oznacza bicie, a + szach. Posunięcia czyta się parami, najpierw białych, potem czarnych; kropki przed ruchem pokazanym osobno wskazują, że ruch mają czarne.

Zatruty pion wygląda na dostępnego, ale jego zbicie wystawia bijącą figurę na aktywne groźby w odpowiedzi. Materiał nie jest tutaj darmowy: biały hetman oddala się od pozostałych figur, czarna wieża trafia na g8 z atakiem i wymusza kolejny ruch hetmana, a ...cxd4 uderza w d4, piona wspierającego e5. Wcześniejsza wymiana Bxc3+ bxc3 pozostawiła też białe ze zdwojonymi pionami c, czyli dwoma własnymi pionami na tej samej linii, które mogą stać się celami.

Dlaczego obie strony przyjmują ryzyko

• Białe liczą na dodatkowy materiał, kontrolę większej liczby pól centralnych i możliwość schronienia hetmana podczas wyprowadzania pozostałych figur.
• Czarne liczą na szybkie wejście figur do gry, otwarte linie, czyli pionowe ciągi pól bez pionów blokujących wieże, nacisk na c3 i d4 oraz groźby przeciw białemu królowi.

Wariant jest bardzo wrażliwy na kolejność ruchów. Poprawne bicie w jednej pozycji może być błędem w innej, wyglądającej niemal identycznie. Nie wystarczy pamiętać, że hetman zbija dwa piony: trzeba obliczyć jego drogę odwrotu i skutki w centrum. Wariant McCutcheona również tworzy uszkodzone struktury pionowe i ostrą grę, ale zaczyna się od innego ruchu gońca i nie dzieli tej sekwencji bić.