Skoczek

Skoczek przechodzi na pole oddalone o dwa kroki poziomo lub pionowo i o jeden krok w kierunku prostopadłym. Ruch opisuje się jako kształt litery L, lecz nie jest to droga przez trzy pola: liczą się tylko pole początkowe i docelowe.

To jedyna bierka, która może przeskakiwać bierki pośrednie. Bierki między początkiem a końcem nie blokują ruchu ani nie są bite. Skoczek nie może zakończyć ruchu na własnej bierce, ale może zbić bierkę przeciwnika na polu docelowym.

Pole początkowe i docelowe skoczka

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

Sześć pustych pól uzupełnia układ ośmiu pól docelowych wokół d4 bez wyznaczania drogi pośredniej.

Skok nie ma pól pośrednich

Biały skoczek na d4 ma osiem geometrycznych pól docelowych, wyznaczonych przez dwa pola wzdłuż jednej osi i jedno wzdłuż osi prostopadłej. Własny pion na c2 uniemożliwia lądowanie na tym polu, a czarnego gońca na e2 można zbić. Biały pion na e4 stoi obok pola początkowego, lecz nie blokuje żadnego skoku, ponieważ skoczek nie przechodzi przez pola pośrednie.

1. Sześć pustych pól uzupełnia układ ośmiu pól docelowych wokół d4 bez wyznaczania drogi pośredniej.
2. c2 nie jest legalnym polem docelowym z powodu własnego piona, natomiast gońca przeciwnika na e2 można zbić przy lądowaniu.
3. Pion na e4 stoi obok skoczka, ale nie blokuje żadnego z jego skoków.

Każdy gracz zaczyna z dwoma skoczkami. W pozycji początkowej białe skoczki stoją na b1 i g1, a czarne na b8 i g8.

Skoczek jest figurą lekką, kategorią skoczków i gońców, i zwykle jest wart około trzech pionów. Po każdym ruchu zmienia kolor pola. Ze środka może osiągnąć do ośmiu pól, a przy brzegu mniej.

Jego nieliniowy wzór ataku sprzyja widełkom, taktyce, w której jedna bierka atakuje równocześnie dwa lub więcej celów.