Wyjaśnienie
Władimir Kramnik urodził się w 1975 roku i jako nastolatek wszedł do elity. W 2000 roku pokonał Garriego Kasparowa 8.5 do 6.5, nie przegrywając ani jednej partii. To zwycięstwo dało mu klasyczny tytuł mistrza świata, jedną z dwóch istniejących wówczas gałęzi, ponieważ mistrzostwa podzieliły się na linię Kasparowa oraz tytuł zarządzany przez FIDE, Międzynarodową Federację Szachową.
Kramnik obronił tę koronę przeciwko Peterowi Leko w 2004 roku. W 2006 roku pokonał Weselina Topałowa, mistrza gałęzi FIDE, w meczu rozstrzygniętym dodatkowymi partiami dogrywkowymi. Wynik połączył obie linie i uczynił go zunifikowanym mistrzem świata. Stracił koronę na rzecz Viswanathana Ananda w turnieju mistrzowskim w 2007 roku i nie odzyskał jej w ich meczu w 2008 roku.
Wkład szachowy
Kramnik wyróżniał się zarówno w debiutach, jak i w końcówkach. Debiut to początkowa faza, w której obie strony rozwijają figury i walczą o centrum. Końcówka rozpoczyna się, gdy pozostaje niewiele figur i każda decyzja ma większe znaczenie. Zastosowanie przez niego obrony berlińskiej przeciwko Kasparowowi pokazało, że debiut uznawany wcześniej za mało ambitny może stać się odporną bronią na najwyższym poziomie. Jego kariera ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia zjednoczenia i współczesnego przygotowania.
Użycie i kontekst
W latach 1993-2006 istniały dwie główne linie mistrzowskie. Zwycięstwo Kramnika nad Topałowem zakończyło ten podział.
Częste nieporozumienia
Kramnik zdobył tylko jedną formę tytułu
Najpierw posiadał klasyczną gałąź w okresie podziału. W 2006 roku pokonał mistrza FIDE i połączył obie linie.
Źródła
- 1.Vladimir Kramnik, FIDE Open Chess Museum
- 2.Vladimir Kramnik, World Chess Hall of Fame & Galleries
