Wieczny szach

Szach jest bezpośrednim atakiem na króla, który wymaga odpowiedzi. Przy wiecznym szachu gracz może wymusić sekwencję szachów wracającą do tego samego wzoru, którego przeciwnik nie zdoła przerwać bez powrotu do cyklu. Często tworzą go hetmany i wieże, ponieważ mogą szachować z daleka.

Oficjalne przepisy FIDE nie mają odrębnej reguły po prostu nazwanej „wiecznym szachem”. W partii przy szachownicy cykl zwykle pozwala na trzykrotne powtórzenie: ta sama pozycja pojawia się trzeci raz i gracz na ruchu może żądać remisu. Pięć powtórzeń oznacza remis automatyczny.

Nie wystarczy dać trzech szachów. Muszą się powtarzać pełne pozycje z tym samym graczem na ruchu, tymi samymi bierkami na tych samych polach i tymi samymi możliwościami wynikającymi z przepisów. Trzeba sprawdzić, czy obrońca nie może uciec królem, zasłonić szacha liniowego, zbić atakującej bierki albo inaczej zmienić pozycji.

Wieczny szach jest szczególnie cennym zasobem obronnym: gracz z mniejszym materiałem lub pod groźbą mata może zamienić prawdopodobną porażkę w remis. Jeśli cykl da się przerwać bez powrotu do szachów, nie ma wymuszonego wiecznego szacha.