Ofiara rzeczywista

W historycznej klasyfikacji związanej z Rudolfem Spielmannem ofiara rzeczywista polega na prawdziwym oddaniu materiału, czyli figur lub pionów: nie istnieje krótka sekwencja, której przeciwnik nie może uniknąć i która gwarantuje natychmiastowe odzyskanie materiału. Rekompensatą może być trwały atak, niebezpieczna pozycja króla przeciwnika, większa aktywność, kontrola pól albo inicjatywa, czyli zdolność stwarzania problemów wymagających odpowiedzi.

Odróżnia ją to od ofiary pozornej, w której zaoferowana figura zostaje szybko odzyskana albo możliwa do obliczenia sekwencja kończy się matem. Ofiara rzeczywista wiąże się z większą niepewnością, a jej ocena zależy od czynników utrzymujących się przez wiele ruchów. Ofiara hetmana lub ofiara wieży może być rzeczywista, lecz nazwa oddawanej figury i charakter rekompensaty opisują różne aspekty.

Słowo rzeczywista nie oznacza automatycznie poprawna. Ofiara może być poprawna, wątpliwa albo błędna. Aby ją ocenić, trzeba porównać oddany materiał z jakością i trwałością uzyskanej aktywności, możliwościami obronnymi przeciwnika oraz ryzykiem, że wymiany wygaszą atak.