Selektywne przeszukiwanie

Selektywne przeszukiwanie jest odpowiedzią na ogromną liczbę możliwości w szachach. Każde legalne posunięcie otwiera kilka odpowiedzi, a każda odpowiedź kolejne kontynuacje. Gałąź to jedna z takich możliwych sekwencji. Ponieważ człowiek nie może zbadać każdej gałęzi na jednakową głębokość, wybiera niewielką liczbę i poświęca im większość czasu.

Selekcja zaczyna się od posunięć kandydujących, czyli możliwości wybranych do poważnego zbadania. Gracz wykorzystuje znane wzorce, cechy pozycji oraz posunięcia forsujące, takie jak szachy, bicia i bezpośrednie groźby ograniczające odpowiedzi, aby zdecydować, co zasługuje na uwagę. Obiecujące gałęzie analizuje głębiej, porzuca te, które napotykają obalenie, czyli odpowiedź dowodzącą, że kandydatura zawodzi, i powinien dochodzić do pozycji dostatecznie stabilnych do oceny.

Wydajność i ryzyko

Zaletą jest wydajność: obliczenia kieruje się ku decyzjom, które prawdopodobnie mają znaczenie. Ryzykiem jest pominięcie nieoczekiwanej kandydatury, zbyt wczesne skupienie się na jednym pomyśle albo odrzucenie obrony przed jej zrozumieniem. Badania wykorzystujące analizę protokołów, która rejestruje to, co osoba werbalizuje podczas decyzji, mogą ujawnić odwiedzone gałęzie, lecz nie gwarantują poprawności wyboru.

W szachach komputerowych termin opisuje także techniki, za pomocą których silnik szachowy, czyli program obliczający pozycje, ogranicza lub rozszerza części przeszukiwania. Ogólna zasada jest podobna, chodzi o nierówny przydział zasobów, lecz zaprogramowane kryteria nie są tym samym co ludzka uwaga i rozpoznawanie wzorców.