Pozorna ofiara

Pozorna ofiara to oddanie materiału, czyli pionów lub figur, którego korzystny wynik można konkretnie obliczyć. Gracz pozwala zbić figurę, lecz wymuszona kontynuacja odzyskuje materiał, zdobywa więcej, daje mata albo zapewnia remis. Używa się też nazwy pseudofiara.

Słowo pozorna nie znaczy, że ruch jest fałszywy lub zły. Opisuje, że początkowy koszt zostaje zneutralizowany wynikiem kombinacji. Przez kilka ruchów może istnieć rzeczywista strata materialna, lecz przeciwnik nie ma dość swobody, by zamienić ją w korzyść. Szachy, bicia i groźby ograniczają jego opcje aż do przewidzianego wyniku.

Główną oznaką jest możliwość konkretnego obliczenia końcowej korzyści, a nie tylko przyszłej presji. Ważne odpowiedzi są ograniczone, a sekwencja kończy się matem, odzyskaniem lub zdobyciem pionów albo figur, serią powtarzanych szachów prowadzącą do remisu, zwykle przez powtórzenie pozycji, albo patem.

To rozróżnienie jest historyczne, a jego granice nie są jednolite. W klasyfikacji klasycznej nawet kategoria ofiary pozycyjnej należy do pozornych, gdy materiał odzyskuje się siłą wraz z lepszą pozycją. We współczesnym użyciu ofiara pozycyjna zwykle oznacza trwałą inwestycję bez natychmiastowego odzyskania materiału. Warto sprawdzać definicję danego autora.