Ofiara

Ofiara to celowa decyzja o zaoferowaniu lub oddaniu materiału, czyli pionów albo figur, aby uzyskać coś uznawanego za ważniejsze. Zyskiem może być mat, pozostawiający atakowanego króla bez legalnej odpowiedzi; późniejsze zdobycie większej ilości materiału; otwarcie dróg dla wież, gońców lub hetmana; odsłonięcie króla; odzyskanie inicjatywy, zdolności zmuszania przeciwnika do odpowiedzi; doprowadzenie piona na drugi koniec szachownicy, aby zmienił się w inną figurę; a nawet mechanizm remisowy, czyli sposób na wymuszenie remisu.

Przeciwnik nie zawsze musi przyjąć ofiarę. Dlatego obliczanie ofiary obejmuje bicie, odmowę i każdą odpowiedź pośrednią. Sama nazwa nie dowodzi też, że posunięcie jest poprawne: ofiara może być zdrowa, ryzykowna albo po prostu niewystarczająca. Jej wartość zależy od tego, czy rekompensata, korzyść otrzymana za materiał, jest rzeczywista i użyteczna.

Częste formy

• W pozornej ofierze strata jest tymczasowa, ponieważ wymuszona sekwencja odzyskuje oddany materiał lub rozstrzyga partię.
• W powszechnym współczesnym użyciu ofiara pozycyjna pozostawia inwestycję i daje aktywność, korzystną strukturę pionową lub trwałą kontrolę.
• W ofierze jakości oddaje się konkretnie wieżę za gońca lub skoczka.
• Inne nazwy opisują mechanizm, na przykład oczyszczenie drogi lub odciągnięcie obrońcy.

Wiele ofiar rozpoczyna kombinację, obliczoną sekwencję powiązanych posunięć, lecz nie wszystkie prowadzą do całkowicie wymuszonej sekwencji. Im mniej konkretny jest zysk, tym ważniejsze jest sprawdzenie, czy przeciwnik może wymienić figury, aby zmniejszyć zagrożenie, obronić się lub oddać część materiału na korzystnych warunkach.