Obrona sycylijska, wariant Najdorfa, atak angielski

Atak angielski przeciwko wariantowi Najdorfa zaczyna się ruchem 6.Be3. Czarne zagrały ...a6, aby kontrolować b5 i przygotować ekspansję na skrzydle hetmańskim. Białe przenoszą gońca z c1 na e3, zwykle grają f3 i Qd2 oraz wykonują długą roszadę, która ustawia króla na c1, a wieżę z a1 na d1. Ustawienie przypomina atak jugosłowiański, lecz układ czarnych pionów jest inny i wymaga osobnych obliczeń.

Gdy jeden król stoi na c1, a drugi na g8, czyli na przeciwnych stronach szachownicy, białe często przesuwają g4 i h4, aby otworzyć linie ku czarnemu królowi. Czarne odpowiadają ...b5, szybko wprowadzają figury do gry i naciskają skrzydło hetmańskie. Szturm pionowy nie oznacza przesuwania pionów bez przygotowania: każdy ruch powinien kontrolować więcej pól, przeganiać figurę albo pomagać otworzyć linię dla hetmana i wież.

Dwie częste struktury centralne

• Po ...e5 czarne przeganiają skoczka z d4 i kontrolują pola centralne, lecz d5 staje się ważnym celem.
• Po ...e6 czarne przyjmują strukturę podobną do Scheveningen i zachowują mocniejszą kontrolę nad d5.
• Wybór zmienia trasy skoczków, tempo ataku i właściwy sposób reakcji w centrum.

Atak angielski jest zbiorem planów, a nie wymuszoną sekwencją. Jeśli białe wybiorą 6.Bg5 i pozwolą czarnemu hetmanowi zbić na b2, gra przechodzi do wariantu zatrutego pionka, innej i znacznie bardziej konkretnej gałęzi.