Obrona sycylijska, atak Sozina

Cechą wyróżniającą atak Sozina jest Bc4. Z c4 goniec celuje w f7, pionka początkowo bronionego wyłącznie przez czarnego króla. Nie tworzy to natychmiastowej groźby mata, lecz zmusza czarne do ciągłego sprawdzania możliwych ofiar, skoków skoczków i idei otwierania linii przeciwko temu polu.

Białe zwykle wprowadzają pozostałe figury do gry ruchami Be3, Qe2 lub Qf3 oraz f4, a następnie wybierają stronę roszady. Miejsce króla zależy od ustawienia czarnych pionów. Długa roszada ustawia białego króla na c1 i wspiera atak pionami przeciwko skrzydłu, na którym zwykle znajduje się czarny król, natomiast krótka roszada ustawia króla na g1, zmniejsza część ryzyka i może prowadzić do walki skupionej bardziej na d4, e4, d5 i e5.

Czarne zwykle odpowiadają ...e6, ...Be7 i krótką roszadą, a następnie szukają kontrgry, czyli własnych gróźb, przez ...d5, ...b5 lub nacisk na centrum. Goniec na c4 jest aktywny, lecz jego zaatakowanie może zmusić go do ponownego ruchu i jednocześnie pozwolić czarnym poprawić ustawienie figury. Jego wartość zależy więc od tego, czy pomoże stworzyć groźby, zanim zostanie przegoniony.

Nazwa Sozin obejmuje rodzinę pozycji z gońcem na c4, a nie jedną sztywną sekwencję. Atak Velimirovicia jest szczególnie agresywną kontynuacją, która dodaje Be3 i Qe2, zwykle z zamiarem wykonania długiej roszady.