Tal

Mikhail Tal (1936-1992), urodzony w Rydze, wygrał Turniej Kandydatów w 1959 roku, czyli zawody wyłaniające pretendenta do tytułu mistrza świata, a w 1960 roku pokonał Mikhaila Botvinnika 12½-8½ i został mistrzem świata. Botvinnik odzyskał koronę w rewanżu w 1961 roku, więc panowanie Tala było krótkie, ale jego wpływ stylistyczny okazał się ogromny.

Tal jest klasycznym przykładem gracza poszukującego inicjatywy, czyli zdolności tworzenia gróźb zmuszających przeciwnika do odpowiedzi. Często dobrowolnie oddawał materiał, taki jak pion lub figura, aby otworzyć linie w stronę króla, uaktywnić inne figury albo doprowadzić do pozycji niezwykle trudnej do obliczenia. Takie świadome oddanie materiału nazywa się ofiarą.

Jego partie uczą również ważnego rozróżnienia: decyzja może być bardzo silna w praktyce, nawet jeśli doskonałe obliczenia ujawniłyby obronę. Tal nie polegał po prostu na niepoprawnych ofiarach. Łączył kalkulację, intuicję i wyjątkową zdolność stawiania problemów trudnych do rozwiązania przy działającym zegarze.

Poza tytułem mistrza świata wygrał sześć mistrzostw Związku Radzieckiego, wystąpił w ośmiu zwycięskich drużynach Olimpiady Szachowej i zdobył oficjalne mistrzostwo świata w blitzu w 1988 roku. Blitz to szachy rozgrywane z bardzo małą ilością czasu na całą partię.