Partia treningowa

Partia treningowa to pełna lub częściowa partia, której głównym celem jest nauka. Zawodnicy nadal starają się grać poważnie, lecz wynik stanowi informację o procesie, a nie jedyny cel. Pozwala to sprawdzać pomysły, które nie zostały jeszcze opanowane, i odkrywać problemy, których nie ujawnia pojedyncze ćwiczenie.

Może rozpocząć się od normalnej pozycji początkowej albo od uzgodnionej pozycji z wczesnej, środkowej lub końcowej fazy partii. Można też ustalić kolor, tempo gry, czyli czas dostępny na zegarze, oraz temat, na przykład obronę przy mniejszej przestrzeni albo realizację przewagi figury lub piona. Warunki powinny odpowiadać ćwiczonej umiejętności.

Podczas partii zwykle należy przestrzegać normalnych zasad i nie zatrzymywać gry po każdym błędzie, chyba że format został wyraźnie zaprojektowany jako trening z prowadzeniem. Presja zegara, kolejne decyzje i przejścia między fazami należą do tego, co sprawdza partia.

Proces nauki dopełnia się po partii. Samodzielna analiza odtwarza decyzje i wątpliwości, analiza post mortem pozwala porównać pomysły z przeciwnikiem, a późniejsze ćwiczenie może wyizolować najważniejszy powtarzający się błąd. Bez takiego przeglądu partia może stać się jedynie dodatkową grą bez jasnej lekcji.