Franse verdediging, Tarraschvariant

De Tarraschvariant begint met 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nd2. In algebraïsche notatie betekent Nd2 dat het paard van b1 naar d2 gaat. Vanaf daar beschermt het e4. Omdat het paard niet naar c3 gaat, krijgt Zwart niet de kenmerkende Winawerstelling met 3.Nc3 Bb4. Zwart kan in sommige lijnen nog steeds ...Bb4 spelen, maar Wit antwoordt meestal met c3 en de structuur is anders.

De zet laat ook de pion op c2 vrij om naar c3 op te rukken en d4 te versterken. De prijs is dat het paard op d2 de loper op c1 tijdelijk blokkeert en een minder actief veld dan c3 bezet. Wit lost dit normaal op door het paard op g1 naar f3 of e2 te ontwikkelen en het paard op d2 later te verplaatsen, zodra de situatie in het centrum is opgehelderd.

Zwart heeft twee hoofdantwoorden. Met 3...Nf6 valt Zwart e4 aan en ontstaat na e5 vaak een gesloten centrum. Met 3...c5 betwist Zwart d4 onmiddellijk en kunnen na ruilen op d5 opener stellingen ontstaan. In beide gevallen zoekt Zwart binnen de Franse verdediging actieve druk op het witte centrum.

Nd2 vermijdt de Winawervariant, maar reorganiseert de witte ontwikkeling

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

BeginNd2Nf6e5Nfd7

3.Nd2 kiest voor de Tarraschvariant: de zet verdedigt e4 en vermijdt dat een paard op c3 tegenover ...Bb4 komt te staan.

De route van het paard bepaalt de variant

Wit kan e4 op verschillende manieren beschermen, maar elke keuze geeft Zwart andere mogelijkheden.

1. 3.Nd2 kiest voor de Tarraschvariant: de zet verdedigt e4 en vermijdt dat een paard op c3 tegenover ...Bb4 komt te staan.
2. 3.Nc3 staat de Winawervariant met ...Bb4 of de Klassieke variant met ...Nf6 toe.
3. 3.e5 sluit het centrum onmiddellijk en leidt tot de Doorschuifvariant.

De Winawervariant vereist 3.Nc3 Bb4. Door 3.Nd2 te kiezen vermijdt Wit die structuur, maar aanvaardt Wit dat de stukken op de damevleugel iets langer nodig kunnen hebben om hun beginvelden te verlaten.