متصل کردن رخ‌ها

رخ‌ها زمانی متصل‌اند که در یک عرض یا ستون باشند و هیچ مهره‌ای میانشان قرار نداشته باشد. لازم نیست در خانه‌های مجاور باشند. کافی است مسیر مستقیم و باز وجود داشته باشد تا هر رخ در امتداد آن خط از دیگری محافظت کند.

جدا، اما متصل

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

هیچ مهره‌ای میان a1 و f1 نیست، پس دو رخ در امتداد ردیف نخست از یکدیگر محافظت می‌کنند.

ردیف نخست باز

رخ‌های سفید در a1 و f1 هستند. مجاور نیستند، اما هیچ مهره‌ای در b1، c1، d1 یا e1 نیست، پس در امتداد ردیف از یکدیگر محافظت می‌کنند.

1. هیچ مهره‌ای میان a1 و f1 نیست، پس دو رخ در امتداد ردیف نخست از یکدیگر محافظت می‌کنند.

در گشایش، این اتصال معمولاً پس از انجام چند کار شکل می‌گیرد: بیرون آوردن اسب‌ها و فیل‌ها با حرکت‌های گسترشی، زود قلعه رفتن و حرکت دادن وزیر از عرض آخر. بنابراین متصل کردن رخ‌ها نشانه‌ای عملی است که بسیاری از مهره‌ها خانه‌های آغازین خود را ترک کرده‌اند.

اتصال هماهنگی را بهتر می‌کند. یک رخ می‌تواند هنگام ورود رخ دیگر به ستون مرکزی از آن پشتیبانی کند، پس از تعویض جای آن را بگیرد یا در دفاع از عرض آخر کمک کند. با این حال اتصال به‌تنهایی جای بازی رخ‌ها را تعیین نمی‌کند. آن‌ها اغلب روی یک خط باز، پشت پیاده‌ای که می‌تواند پیش برود یا مقابل هدفی مشخص مفیدترند.

فقط برای تکمیل این اصل، بردن وزیر به خانه‌ای ناامن ارزش ندارد. همچنین لازم نیست هر بازیکن پیش از آغاز عملیات تاکتیکی منتظر اتصال رخ‌ها بماند. وضعیت ممکن است پیش از کامل شدن همه هماهنگی‌ها، پاسخ به تهدید یا استفاده از برتری در گسترش را لازم کند.