بازی چهار اسب، واریانت اسکاتلندی

بازی چهار اسب، واریانت اسکاتلندی پس از آن آغاز می‌شود که دو طرف اسب‌های خود را به c3، f3، c6 و f6 توسعه داده‌اند و سفید 4.d4 بازی می‌کند. این یک ضربه مرکزی است. سفید تعویض پیاده پیشنهاد می‌دهد تا پیاده e5 سیاه را به چالش بکشد و برای مهره‌هایی که هنوز پشت پیاده‌ها مانده‌اند خط باز کند.

اگر سیاه با 4...exd4 بگیرد، سفید می‌تواند با Nxd4 پس بگیرد و توسعه هماهنگی داشته باشد. سفید همچنین می‌تواند 5.Nd5 را انتخاب کند و وارد گامبی بلگراد شود، جایی که پیاده را در برابر ابتکار عمل پس نمی‌گیرد. انتخاب نشان می‌دهد سفید ثبات را ترجیح می‌دهد یا نبردی تاکتیکی‌تر و تندتر را.

بازی چهار اسب، واریانت اسکاتلندی: خط اصلی

8

7

6

5

4

3

2

a1

b

c

d

e

f

g

h

آغاز

e4

e5

Nf3

Nc6

Nc3

Nf6

d4

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همه حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بدون افزودن ادامه‌ای تازه.

پوزیسیون عموماً سالم است، زیرا هر دو طرف پیش از باز کردن مرکز مهره‌های طبیعی خود را توسعه می‌دهند. همین تقارن می‌تواند تعویض‌ها را آسان و عدم تعادل را کم کند، اگر هیچ طرف طرح فعالی نسازد. سفید می‌کوشد از حرکت نخست برای حفظ فشار استفاده کند. سیاه می‌خواهد توسعه را بدون واگذاری سلطه مرکز به سفید کامل کند.

تفاوت با گشایش اسکاتلندی

در گشایش اسکاتلندی معمول، d4 پیش از توسعه هر چهار اسب بازی می‌شود. اینجا آن اسب‌ها از پیش خانه‌های مرکزی را گرفته‌اند، پس گرفتن‌ها و حمله‌ها متفاوت‌اند. ترانسپوزیسیون‌های ممکن، یعنی پوزیسیون‌هایی که با ترتیب حرکت دیگری به دست می‌آیند، نیز تغییر می‌کنند، هرچند پیشروی پیاده یکسان باشد.