دفاع فرانسوی، واریانت اشتاینیتس

واریانت اشتاینیتس با 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Nc3 Nf6 4.e5 Nfd7 آغاز می‌شود. Nfd7 یعنی اسبی که از f6 می‌آید به d7 عقب می‌نشیند. سفید پیاده e را پیش می‌راند تا خانه‌های بیشتری در قلمرو سیاه کنترل کند و اسب را از f6 براند. مرکز سفید یک زنجیره پیاده‌ای می‌سازد، یعنی گروهی از پیاده‌ها که به‌صورت قطری از یکدیگر محافظت می‌کنند. پیاده e5 معمولاً با d4 حمایت می‌شود، پس d4 پایه مهم زنجیره است.

این توالی با نمادگذاری جبری نوشته شده است: خانه‌هایی مانند e4 حرف ستون و عدد ردیف را ترکیب می‌کنند؛ N یعنی اسب، B فیل، R رخ و Q وزیر؛ حرکت‌های پیاده معمولاً مقصد را نشان می‌دهند، x نشانه گرفتن و + نشانه کیش است. حرکت‌ها جفت‌جفت خوانده می‌شوند، ابتدا سفید و سپس سیاه؛ نقطه‌های پیش از حرکتی که به‌تنهایی آمده نشان می‌دهند نوبت سیاه است.

دفاع فرانسوی، واریانت اشتاینیتس: خط اصلی

1

2

3

4

5

6

7

h8

g

f

e

d

c

b

a

آغاز

e4

e6

d4

d5

Nc3

Nf6

e5

Nfd7

خط از وضعیت آغازین شروع می‌شود

صفحه همه حرکت‌های ثبت‌شده در نمادگذاری مقاله را بازپخش می‌کند، بدون افزودن ادامه‌ای تازه.

یک ادامه مرکزی 5.f4 c5 6.Nf3 Nc6 7.Be3 است. پیاده f4 از e5 پشتیبانی می‌کند و به سفید در حفظ کنترل مرکزی کمک می‌کند. با این حال، اسب سفید در c3 موقتاً راه پیاده c را می‌بندد که در ساختارهای دیگر فرانسوی می‌توانست از d4 حمایت کند. بنابراین سفید باید با مهره‌ها از مرکز دفاع کند و زمان باز کردن آن را با دقت برگزیند.

طرح‌های تکرارشونده

• سفید مهره‌ها را پشت زنجیره پیاده‌ای توسعه می‌دهد، از d4 محافظت می‌کند و در پی حمله به سوی شاه سیاه یا پیشروی مرکزی مناسب است.
• سیاه با ...c5 به d4 ضربه می‌زند و ...f6 را برای حمله مستقیم به e5 آماده می‌کند. این گسست‌های پیاده‌ای پیشروی‌هایی هستند که زنجیره پیاده‌ای را به چالش می‌کشند و مسیر مهره‌ها را باز می‌کنند.

اشتاینیتس به واریانت پیشروی شباهت دارد، زیرا هر دو پیاده سفید را در e5 قرار می‌دهند. تفاوت این است که اینجا، پیش از این پیشروی، سفید Nc3 و سیاه ...Nf6 بازی کرده‌اند. این جزئیات خانه‌های در دسترس، دفاع از d4 و زمان‌بندی گسست‌های پیاده‌ای را تغییر می‌دهد. دفاع گیمار با 3.Nd2 آغاز می‌شود و رابطه متفاوتی میان اسب سفید و پیاده c ایجاد می‌کند.