آخر بازی پیاده‌ها

آخر بازی پیاده‌ها وضعیتی بدون وزیر، رخ، فیل یا اسب است. فقط دو شاه و پیاده‌ها باقی می‌مانند. تعداد اندک مهره‌ها ممکن است ساده به نظر برسد، اما هر حرکت پیاده برگشت‌ناپذیر است. پیاده نمی‌تواند عقب برود، بنابراین پیشروی زودهنگام ممکن است خانه‌ای را واگذار کند، اجازهٔ گرفتن بدهد یا مسابقهٔ ترفیع را ببازد.

شاه‌ها دیگر مهره‌هایی نیستند که فقط به پناهگاه نیاز دارند و به بازیگران اصلی تبدیل می‌شوند. آن‌ها پیاده می‌گیرند، شاه حریف را محدود می‌کنند و پیاده‌های خود را همراهی می‌کنند. هدف مهم دیگر ساختن یک پیادهٔ آزاد است، یعنی پیاده‌ای که در همان ستون یا ستون‌های مجاور، پیادهٔ حریفی در جلو ندارد که بتواند با گرفتن معمولی آن را متوقف کند.

در آخر بازی پیاده‌ها چه چیزهایی باید محاسبه شود

• مسابقه‌ها: هر پیاده برای ترفیع به چند نوبت نیاز دارد و آیا یک شاه می‌تواند به آن برسد.
• شکستن‌ها: پیشروی یا واگذاری عمدی یک پیاده که راه پیادهٔ دیگری را باز می‌کند.
• اپوزیسیون و روابط مشابه میان شاه‌ها برای گرفتن یا ندادن خانه‌های ورود.
• حرکت‌های ذخیره: پیشروی‌هایی که می‌توان نگه داشت تا در لحظه‌ای حساس نوبت حرکت را عوض کرد.
• زوگ‌زوانگ، هنگامی که هر حرکت قانونی وضعیت بازیکنی را که باید حرکت کند بدتر می‌کند.

کوچک‌ترین حالت، آخر بازی شاه و پیاده در برابر شاه است. با پیاده‌های بیشتر همان منطق پایه باقی می‌ماند، اما ممکن است چند مسابقه هم‌زمان رخ دهد و هر جناح باید تصمیم بگیرد ابتدا کدام سوی صفحه به توجه نیاز دارد.